piątek, 25 styczeń 2019 11:46

Zabobon – kult fałszywego boga

Napisane przez Międzynarodowe Stowarzyszenie Egzorcystów

Kierowanie się w życiu zabobonami, bez względu na ich rodzaj, zawsze wywołuje negatywne skutki i nigdy nie jest bezpieczne.

Postrzeganie zabobonów jako elementu folkloru, jednocześnie z pewną sympatią dla nich, jest wyrazem nie tylko naiwności, ale oznacza brak pewności co do drogi, która prowadzi do Boga. Kto chce wielbić Pana, powinien wielbić Go w Duchu i Prawdzie.

Zabobon jest grzechem. Stanowi zaprzeczenie cnoty religijności, która zgodnie z nauczaniem Kościoła katolickiego wymaga od nas oddawania Bogu tego, do czego jesteśmy zobowiązani jako stworzenia („Katechizm Kościoła katolickiego”, nr 2095).

Niestety, ulegając zabobonom, oddaje się Bogu cześć, jakiej nie należy Mu oddawać, albo oddaje się Mu ją w sposób niewłaściwy; albo też oddaje się cześć temu, komu nie należy jej oddawać.

Rodzaje zabobonów

Istnieją dwa rodzaje zabobonów. Pierwszy rodzaj to zabobony polegające na niewłaściwym lub niestosownym kulcie, przez który podobno czci się prawdziwego Boga. Tak się dzieje, gdy pragnie się czcić Boga w sposób niedozwolony, fałszywy lub powierzchowny, niegodny, czyli w sposób sprzeczny albo niemający nic wspólnego ze zwyczajami czy wskazaniami Kościoła. Drugi rodzaj to zabobony, których przedmiotem jest czczona rzeczywistość, chociaż nie powinno się tego robić. Tak się dzieje, gdy kult należny Bogu przypisywany jest fałszywemu bożkowi lub jakiemuś stworzeniu.

Do pierwszego rodzaju zabobonów zalicza się: kult Boga w obrzędach, wedle których Chrystus powinien dopiero nadejść i jeszcze nie przyszedł; wprowadzanie fałszywych relikwii jako przedmiotu kultu; zapowiadanie lub rozpowszechnianie fałszywych cudów; tworzenie fałszywych objawień itp.

We wszystkich tych przypadkach, jak i w samej swej istocie, zabobon jest grzechem śmiertelnym, ponieważ wyrządza wielką krzywdę Bogu, jedynej Prawdzie, spotwarza Go, a cnotę wiary opiera na fałszu. Do pierwszej kategorii zabobonów należą również kulty Boga w rytuałach i obrzędach, które nie służą chwale samego Boga, ponieważ wykonywane są wbrew zaleceniom ksiąg liturgicznych; także kulty poprzez słowa, czyny i rzeczy, które raczej Boga obrażają, niż służą Jego chwale i majestatowi, np. stosowanie w obrzędach muzyki, śpiewu, słów, gestów, instrumentów, które służą raczej szerzeniu rozpusty lub nieczystości niż pomnażaniu chwały Bożej i budzeniu pobożności ludu.

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.


Nasze książki

Wszystkie numery

Piszą dla nas

Już 51 pozycji

UWAGA! Ten serwis używa cookies i podobnych technologii.

Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to. Czytaj więcej…

Zrozumiałem

Powered by JS Network Solutions