środa, 09 styczeń 2019 07:12

Szukanie Woli Bożej

Napisał

Rozeznawanie jest przede wszystkim charyzmatem Ducha Świętego, ale jest też i sztuką prowadzenia życia duchowego pod szczególnym nadzorem przewodników duchowych. Istnieją dwa obszary, w obrębie których należy się ćwiczyć w rozeznawaniu duchów: środowisko Kościoła i życie indywidualne chrześcijan. W obrębie Kościoła funkcję tą spełnia Urząd Nauczycielski Kościoła, czyli papież i biskupi, którzy biorą pod uwagę również to, co Bóg mówi do całego ludu Bożego poprzez wydarzenia i natchnienia. Gdy prześledzimy oficjalne dokumenty papieży z ostatnich dwóch stuleci, to zobaczymy, że rozeznawanie duchów (rozeznawanie duchowe) to najczęściej praktykowany charyzmat w Kościele. Pasterze Kościoła odnosili się do znaków czasu każdej epoki, do kwestii zagrożeń wiary, przyszłości Kościoła i świata, podawali kryteria walki duchowej, pokazywali jak rozróżniać wolę Ducha Świętego od woli i znaków kuszenia ze strony szatana. W dokumentach papieskich znajdziemy wnikliwą ocenę zagrożeń ze strony masonerii, nazizmu, komunizmu, filozofii propagujących humanizm ateistyczny i podważających wartość wiary dla życia człowieka. Znajdziemy w nich też wyjaśnienia i ostrzeżenia przed błędnymi koncepcjami teologicznymi, które podważały prawdy wiary chrześcijańskiej i doktrynę moralną Kościoła. Sama kwestia ortodoksji nauczania poszczególnych teologów czy biskupów była wielokrotnie poddawana ocenie i korekcie.

Przypomnienie problematyki rozeznawania duchów nabiera obecnie szczególnego znaczenia, zwłaszcza w kontekście chaosu ideowego i wielkiego „szumu” medialnego na temat słabości ludzi Kościoła i pomówień hierarchii kościelnej o zerwanie z tradycją kościelną.

Rozeznawanie duchów jest odpowiedzialnym szukaniem woli Bożej. Człowiek może o wszystko pytać Boga i powierzać swoje decyzje Jego Opatrzności. Życie duchowe, zwane często popularnie „uduchowieniem”, wcale nie polega na dumaniu, zamyśleniu się, spekulacjach umysłu. Oczywiście wyciszenie się i spokojny namysł jest potrzebny, ale istotą rozwijania w sobie życia duchowego jest podejmowanie mądrych decyzji, które prowadzą do realnych zmian na lepsze. Dlatego, jeżeli chrześcijanin z ufnością zawierzy Duchowi Świętemu swoje myśli i postępowanie, a przy tym stanie w postawie słuchającego dziecka czy żebraka (nie mającego nic swojego, tzn. wyzbytego własnych „ale”), to może mieć pewność, że zostanie poprowadzony we właściwym kierunku. Władza Boga nad światem jest bowiem zupełna i ostateczna: nie ma dla Niego różnicy czy pozwoli motylowi machnąć skrzydełkami, każe wstać paralitykowi, czy uwolni człowieka z ciężaru grzechów lub da natchnienie do działania. To tylko z perspektywy człowieka te sprawy mają różną rangę i czasem niektóre są szokujące i nazywane cudownymi. Z tego wynika jeden wniosek: jeżeli ograniczymy się do własnych pomysłów, pomijając Władcę Absolutnego (nie totalnego!), to będziemy działać po omacku.

Artur Winiarczyk

Redaktor Naczelny miesięcznika Egzorcysta

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.


Nasze książki

Wszystkie numery

Piszą dla nas

  • polski inżynier, nauczyciel akademicki, działacz pro-life, publicysta.

  • psycholog i fizjoterapeuta

  • Pokazujemy chrześcijaństwo w kontekście różnych duchowych doświadczeń. W programie poruszane są m.in. takie tematy jak uzdrowienia, opętania i egzorcyzmy, spotkania z aniołami, proroctwa, sny i wizje oraz inne doświadczenia realności i bliskości Boga. Strona internetowa programu

Już 55 pozycji

UWAGA! Ten serwis używa cookies i podobnych technologii.

Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to. Czytaj więcej…

Zrozumiałem

Powered by JS Network Solutions