poniedziałek, 04 maj 2015 22:10

Kościół o aniołach

Z ks. prof. dr. hab. Stanisławem Longoszem, emerytowanym profesorem Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II, r o z m a w i a dr Paweł Sokołowski

 

Kim jest anioł?

Nazwa „anioł” w swym pierwotnym znaczeniu (hebrajskim, greckim i łacińskim) oznacza posłańca albo zwiastuna ludzkiego lub Boskiego, wykonującego zlecone zadanie, przynoszącego jakieś polecenie, dobrą bądź złą wiadomość. Do istotnych elementów tego pojęcia należy funkcjonalność. W pismach Nowego Testamentu (Łk 7, 24; 9, 52; Jk 2, 25) termin ten zarezerwowano prawie wyłącznie na oznaczenie posłańca Bożego, co później przyjęła tradycja chrześcijańska.

Taką też treść tej nazwie, podkreślającą nie tyle istotę, ile funkcję, nadawali Ojcowie Kościoła…

Ojcowie Kościoła byli powszechnie przekonani, że wszyscy aniołowie (także serafini) są lub mogą być wysyłani przez Boga do wykonania zleconych zadań, bo należy to do ich natury. O tym mówi List do Hebrajczyków: Czyż nie są oni wszyscy duchami przeznaczonymi do usług, posyłani do pomocy tym, którzy mają posiąść zbawienie? (Hbr l, 14). Tak też uczono przez całą starożytność chrześcijańską zarówno na Wschodzie, jak i na Zachodzie.

Na czym polega wspomniana funkcjonalność?

Z Pisma Świętego wynika, że aniołowie jako duchowe istoty stworzone, wyższe od człowieka, a niższe od Boga, pełnią różne funkcje wobec Stwórcy i stworzeń. Najpierw tworzą dwór przyboczny Boga – cały czas Go adorują, uwielbiają, wysławiają, kontemplują Jego piękno, śpiewają trishagion (hymn na cześć Trójcy Świętej) i cieszą się wizją uszczęśliwiającą. Są także ambasadorami i legatami Boga, tzn. przekazują Jego rozkazy, są wysyłani do pouczania i oświecania proroków, wyjaśniania wizji symbolicznych, do przekazywania Bożych łask i pomyślnych wiadomości oraz do karania winnych, a także pośredniczą w przekazaniu Prawa Izraelowi, o czym byli przekonani nie tylko święci Szczepan i Paweł, ale i sami Żydzi. Aniołowie są również współpracownikami Bożej Opatrzności. Czuwają nad światem, narodami i państwami, zwłaszcza nad Izraelem i synagogą, a potem nad Kościołem oraz każdym człowiekiem.

Czy na podstawie Pisma Świętego można powiedzieć coś więcej o aniołach?

Pismo Święte wielokrotnie (313 razy) poświadcza istnienie aniołów jako istot duchowych, pośrednich między Bogiem a ludźmi. W Starym Testamencie mowa jest o „aniele” lub „aniołach”, o „aniele Pańskim”, „aniele Bożym”, niekiedy o „aniele Przymierza”, „aniele niszczycielu”, „aniołach świętych”. Podobnie jest w Nowym Testamencie, w którym równie często jest mowa ogólnie o „aniele” lub „aniołach”, rzadziej o „aniele Pańskim”, „aniele Bożym”, „aniołach niebieskich”, „aniołach w niebie”, „aniołach świętych” lub „aniołach światłości” czy „duchach”. Zarówno Stary, jak i Nowy Testament wspominają o niezliczonych zastępach aniołów czy też o „aniołach dobrych” i „aniołach złych” lub „aniołach diabła”.

Pismo Święte z imienia wymienia tylko trzech archaniołów…

Księgi Starego Testamentu sprzed niewoli babilońskiej nie wymieniają imiennie żadnego anioła, natomiast księgi późniejsze przekazują nam ich trzy imiona: Gabriel, Michał i Rafał. Z kolei starotestamentalne apokryfy nie tylko przekazują wiele dalszych imion anielskich, ale w dużym stopniu przyczyniły się do rozbudowania bogatej angelologii żydowskiej.

Ostatnio zmieniany poniedziałek, 07 wrzesień 2015 10:41
dr Paweł Sokołowski

teolog, historyk, redaktor

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.


Nasze książki

Wszystkie numery

Piszą dla nas

Już 55 pozycji

UWAGA! Ten serwis używa cookies i podobnych technologii.

Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to. Czytaj więcej…

Zrozumiałem

Powered by JS Network Solutions