wtorek, 01 listopad 2016 00:04

Jezus Chrystus Król i jego królestwo

Napisał

Centralnym tematem biblijnego orędzia Starego i Nowego Testamentu jest nadejście Królestwa Bożego, w którego służbie pozostaje zbawcza misja Jezusa Chrystusa. Z Jego nauczania jednoznacznie wynika, że Królestwo Boże radykalnie różni się od ziemskich struktur politycznych i militarnych.

 

Jezus Chrystus jest Królem, który wypełnił zapowiedzi proroków Starego Testamentu dotyczące Mesjasza (por. np. Tb 13, 17; Mdr 3, 8; Mi 4, 7; Za 9, 9). Jego królewską godność potwierdzają niezliczone teksty Pisma Świętego. Już bowiem w chwili zwiastowania Archanioł Gabriel zapowiedział, że Maryja porodzi Syna, któremu nada imię Jezus, i będzie On wielki i zostanie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego praojca, Dawida. Będzie panował nad domem Jakuba na wieki, a Jego panowaniu nie będzie końca (Łk 1, 32-33). Po Jego narodzeniu przybyli mędrcy ze Wschodu, którzy oddali Mu hołd należny władcy oraz złożyli królewskie dary (por. Mt 2, 11). Potem w czasie publicznej działalności pod adresem Jezusa padały liczne oskarżenia, ale nikt nie zakwestionował Jego pochodzenia z królewskiego rodu Dawida.

Prawdziwe znaczenie królowania Jezusa

Ostatecznie Jezus sam potwierdził swą królewską godność – najpierw podczas uroczystego przybycia do Jerozolimy na święto Paschy (por. Mt 21, 1-11), a następnie w czasie przesłuchania u Piłata. Pytany o oskarżenia ze strony religijnych przywódców żydowskich, jednoznacznie potwierdził, że jest królem (por. Mt 27, 11; Mk 15, 2; Łk 23, 3; J 18, 33-37). Potem wyszydzenie Go i prześmiewczy napis umieszczony na krzyżu paradoksalnie stały się afirmacją Jego królewskiej godności oraz Królestwa Bożego. Prawdziwe znaczenie Jego królowania ukazało się dopiero z wysokości krzyża („Katechizm Kościoła Katolickiego” nr 440). Ostatecznie jako Król Chrystus zatriumfował swoim zmartwychwstaniem. Urzeczywistnił swoją królewskość, przyciągając do siebie wszystkich ludzi przez swoją Śmierć i swoje Zmartwychwstanie (tamże, nr 786). Jeszcze raz potwierdził swą królewską tożsamość, kiedy tuż przed wstąpieniem, posyłając uczniów do świata, powiedział: Dana Mi jest wszelka władza w niebie i na ziemi (Mt 28, 18). Od początku publicznej działalności Jezus, wzywając do nawrócenia (por. Mt 3, 2), głosił nadejście Królestwa Bożego. Pouczał o nim, posługując się przypowieściami i porównaniami (por. Mt 13, 1-12. 17-53; 18, 23-35; 20, 1-16; 22, 1-14; 25, 1-13. 31-46). Wzywał słuchaczy, a przede wszystkim swoich uczniów, by podejmowali trud zdobywania Królestwa Bożego (por. Mt 6, 33; 10, 7; 18, 3-4; Łk 9, 60. 62; 12, 31). Ucząc modlitwy, polecił wołać: Przyjdź Królestwo Twoje (Mt 6, 10; por. Łk 11, 2). Zapytany przez faryzeuszów, kiedy objawi się Królestwo Boże, odpowiedział, że nie przyjdzie ono w sposób widoczny i nie powiedzą: Oto tu jest albo: Tam. Oto bowiem Królestwo Boże pośród was jest (Łk 17, 20-21). Toteż podczas przesłuchania u Piłata Jezus zaznaczył, że Jego Królestwo nie jest z tego świata (por. Mt 27, 11; Mk 15, 2; Łk 23, 3; J 18, 33-37). Natomiast św. Paweł poucza, że Królestwo Boże to nie sprawa tego, co się je i pije, ale to sprawiedliwość, pokój i radość w Duchu Świętym (Rz 14, 17). 

Ostatnio zmieniany poniedziałek, 14 listopad 2016 10:12
ks. prof. Marek Chmielewski

doktor habilitowany, teolog, kierownik Katedry Duchowosci Katolickiej KUL 

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.


Nasze książki

Wszystkie numery

Piszą dla nas

Już 46 pozycji

UWAGA! Ten serwis używa cookies i podobnych technologii.

Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to. Czytaj więcej…

Zrozumiałem

Powered by JS Network Solutions