środa, 09 styczeń 2019 07:40

Aby nie pobłądzić. Zasady chrześcijańskiego rozeznawania duchowego

Napisał

Toczy się duchowa walka. Nie między duchem a ciałem, lecz między duchami o przeciwnej naturze. Dlatego myśliciele chrześcijańscy zawsze nawoływali do rozeznania duchów. By to dobrze zrobić, potrzeba życia ascetycznego i modlitewnego.

Rozeznawanie duchowe (rozeznanie duchów) to szczególny dar (w znaczeniu węższym charyzmat) uzdalniający człowieka do odróżniania Bożych natchnień od naturalnych uzdolnień, a zwłaszcza od impulsów, pokus, pułapek i strategii złego ducha (por. 1 Kor 12, 10), który zawsze chce wprowadzić człowieka w błąd (por. 1 J 4, 1-6). Pojęcie „rozeznanie duchowe” pojawia się po raz pierwszy w l Kor 12, 10 i związane jest z pojęciem „duch”, przez który należy rozumieć impuls, prawdziwe albo fałszywe poruszenie, dobrą albo złą wewnętrzną skłonność intelektu lub woli ku czemuś.

Różne osobowe wole jako podstawa rozeznawania

Badanie impulsów, poruszeń czy emocji to dopiero początek. Nie należy ich rozumieć jako jedynie przyczynku do psychologizowania. To bowiem, co psychiczne, jest tylko pewnym symptomem lub zewnętrznym przejawem. Poruszenia te są często przejawem woli, ta zaś jest centralnym komponentem duchowości. Duchowość z kolei, tak w wymiarze spirytualnym (duch), jak i spirytystycznym (tzw. duchy), ma podłoże ontologiczne (bytowe). Dlatego rozeznanie duchowe związane jest z rozeznaniem duchów. W sensie szerokim rozróżnia się więc ducha Boskiego, ludzkiego (naturalnego) i diabelskiego. Istnieją one i działają na różnych poziomach bytowych. Ponadto odnoszą się do siebie w rozmaitych relacjach: duchowej jedności, posłuszeństwie, buncie i walce. Nie są to ślepe mechanizmy natury, ale różne byty osobowe, mające swoją wolę. Natury Boga, anioła i człowieka są różne (między Bogiem a upadłym człowiekiem może być więcej różnic niż podobieństw). Istotne jest, by nie oceniać duchowej rzeczywistości (i jej bytowego zróżnicowania) z antropocentrycznego punktu widzenia. Byłoby to przejawem redukcjonizmu ontologicznego w formie psychologizmu, biologizmu czy socjologizmu, który jest odrzucany nawet przez niektórych wnikliwych psychologów.

ks. Aleksander Posacki SJ

filozof, teolog, wykładowca akademicki, znawca historii mistyki, nowych ruchów religijnych i sekt, demonologii oraz problematyki okultyzmu i ezoteryzmu. Prowadzi wykłady na licznych uniwersytetach w Polsce (m. in. na KUL, Ignatianum) i za granicą. Jest konsultantem egzorcystów katolickich w kraju i za granicą oraz wykładowcą m. in. na Międzynarodowych Zjazdach Egzorcystów organizowanych przez międzynarodowe Stowarzyszenie Egzorcystów, założone przez ks. Gabriele'a Amortha.

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.


Nasze książki

Wszystkie numery

Piszą dla nas

Już 49 pozycji

UWAGA! Ten serwis używa cookies i podobnych technologii.

Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to. Czytaj więcej…

Zrozumiałem

Powered by JS Network Solutions