piątek, 02 listopad 2012 00:46

Dusze czyśćcowe

Napisał

Dusze czyśćcowe – teologiczne warunki kontaktu mistycznego

To końcowe oczyszczenie dusz wybranych, które jest całkowicie czymś innym niż kara potępionych, Kościół nazywa czyśćcem. Tradycja Kościoła, opierając się na niektórych tekstach Pisma świętego, mówi o ogniu oczyszczającym (KKK 1031). Ta nauka wiary została sformułowana na Soborze Florenckim (1439-45), a następnie na Soborze Trydenckim (1545-63). Nauczanie Kościoła opiera się także na praktyce modlitwy za zmarłych już w Starym Testamencie (2 Mch 12,45). Kościół od samego początku czcił pamięć zmarłych i ofiarował im pomoc, a w szczególności ofiarę Mszy św., i nadal ustawicznie zabiega o pomoc duszom czyśćcowym. Świadczą o tym specjalne odpusty za dusze czyśćcowe, jałmużny, dzieła pokutne, itd. Ważne są też „osobiste modlitwy wiernych” za te dusze, co przybiera czasami formę doświadczenia mistycznego.
Niektóre osoby, zwłaszcza pobożne, deklarują swój kontakt z duszami czyśćcowymi. Aby wykluczyć możliwość relacji o charakterze spirytystycznym, powinien on spełniać obiektywne warunki i zastrzeżenia teologiczne.
1. Motyw objawienia się dusz czyśćcowych powinien być proporcjonalnie wystarczający i poważny. Dusze czyśćcowe objawiają się w jakiejś powadze i skrusze, z bardzo konkretną prośbą o modlitwę czy nawet ofiarę. Wykluczona jest wszelka ciekawość, niedyskrecja i inne nie duchowe cele. Duchy spirytyzmu natomiast zachowują się często błazeńsko i obscenicznie. Są rozgadane i hojne w objawieniu rzekomych sekretów spoza zasłony śmierci.
2. Dusze czyśćcowe są pobożne i mają świadomość pozwolenia Bożego oraz władzy Kościoła, w tym np. wartości Mszy św. jako pomocy w ich uwolnieniu. Duchy spirytyzmu są często obojętne na te sprawy lub nawet wrogie Chrystusowi czy Kościołowi, o czym świadczy choćby gwałcenie biblijnych i kościelnych zakazów
odnośnie seansów spirytystycznych (por. KKK 2117-2118).
3. Dusze czyśćcowe szukają raczej osób odpowiednich, to jest osób pobożnych, dyskretnych i przygotowanych duchowo do tego, by udźwignąć pewne sekrety czy nawet ciężary związane z modlitwą i ofiarą za zmarłych. W spirytyzmie natomiast duchy zwracają się obojętnie do kogo, byle wciągnąć w to więcej osób, bez ograniczeń,
choć często właśnie unikając osób pobożnych. dusze czyśćcowe – teologiczne warunki kontaktu mistycznego
 4. Sposób objawiania się. Są tu dwa elementy. Po pierwsze: to nie człowiek szuka kontaktu z duszami, jak jest w spirytyzmie, ale dusze szukają kontaktu z człowiekiem. Po drugie: w przypadku spirytyzmu często pojawia się trans mediumiczny, który nie występuje w prawdziwej mistyce chrześcijańskiej. Typowy dla spirytyzmu – np. szamanizmu – trans mediumiczny, będący skutkiem tzw. czasowego opętania, kiedy to duch posługuje się człowiekiem jak przedmiotem czy rodzajem megafonu, jest w zasadniczej sprzeczności z personalistyczną formą Bożych objawień. Bóg bowiem nie mówi przez człowieka, operując nim, ale szanując jego godność i wolność. Nawet w przypadku wizji nadzwyczajnych czy ekstaz nie ma nigdy pełnej utraty świadomości ani zapomnienia tego, co się zdarzyło, jak to ma miejsce w transie mediumicznym.


Inne wyznania chrześcijańskie (prawosławie, protestantyzm) odrzucają naukę o czyśćcu, zaś ideologie pogańskie zmieniają jej znaczenie – np. doktryna reinkarnacji.

Ostatnio zmieniany poniedziałek, 07 wrzesień 2015 09:59
ks. Aleksander Posacki SJ

filozof, teolog, wykładowca akademicki, znawca historii mistyki, nowych ruchów religijnych i sekt, demonologii oraz problematyki okultyzmu i ezoteryzmu. Prowadzi wykłady na licznych uniwersytetach w Polsce (m. in. na KUL, Ignatianum) i za granicą. Jest konsultantem egzorcystów katolickich w kraju i za granicą oraz wykładowcą m. in. na Międzynarodowych Zjazdach Egzorcystów organizowanych przez międzynarodowe Stowarzyszenie Egzorcystów, założone przez ks. Gabriele'a Amortha.

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.


Nasze książki

Wszystkie numery

Piszą dla nas

  • historyk sztuki, publicysta, bloger

  • teolog dogmatyk, personalista

  • Dr Hunter Baker profesor nauk politycznych na Union University w Jackson (Tennessee, USA).

    Autor głośnej książki „The End of Secularism” (2009). Laureat (2011) prestiżowej nagrody Michael Novak Award przyznawanej przez Acton Institute. 

Już 55 pozycji

UWAGA! Ten serwis używa cookies i podobnych technologii.

Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to. Czytaj więcej…

Zrozumiałem

Powered by JS Network Solutions