niedziela, 02 październik 2016 22:55

Halloween wstępem do okultyzmu

Napisał

Według podań celtyckich 31 października duchy włóczą się po polach i niszczą wszystko, co nie zostało z nich zebrane. Jest to również moment kontaktowania się ze zmarłymi. Dla satanistów noc z 31 października na 1 listopada jest czasem czarnych mszy i orgii seksualnych. Praktyki te mają na celu połączenie się z demonami.

Średniowieczna nauka o demonach znała szereg podań tłumaczących rzeczywistość zakrytą przed oczami człowieka. Jednym z nich była żydowska legenda o żeńskim demonie imieniem Lilith.

Demon Lilith

Lilith została stworzona przez Boga z prochu ziemi przed stworzeniem Ewy. Legenda głosi, że Lilith była pierwszą żoną Adama, która rodziła mu demoniczne dzieci. Zbuntowawszy się przeciw małżeńskiej władzy Adama i jego ciągłej dominacji, odleciała nad brzegi Morza Czerwonego, gdzie wskutek współżycia z pożądliwymi diabłami codziennie rodziła ponad 100 demonów, zwanych liliot lub lilim. Lilim ukazywały się mężczyznom w godzinach ciemności, przybierały postać pięknych kobiet i obcując z nimi, pozostawiały ich pozbawionych sił życiowych. Inne lilim atakowały dzieci, wysysały ich oddech, pożerały wnętrzności. Być może w tych okrutnych opowieściach są źródła historii o wampirach. Wyobrażenia związane z lilim zmieszały się z folklorem Grecji i Rzymu, dając wiarę w stworzenia zwane striges (strzygi?). Były to ptaki o piersiach kobiet, z których ciekło trujące mleko. Karmiły nim one pozbawione opieki niemowlęta i w ten sposób je uśmiercały. Striges długo identyfikowano z sowami. Angielski termin z XVI w., określający człowieka poddanego czarom, brzmiał owlblasted (osowiały). Legenda o demonie Lilith jest niewielkim wycinkiem z ogromnej ilości opowiadań o magii średniowiecznego świata. Obfitowały one w podobne opowieści. Do takich należały tzw. święta czarownic, zwane sabatami. Cztery razy w roku gromadziły one tych wszystkich, którzy uznawali siebie za sympatyków Szatana i dzieci Lilith. Sabaty te odbywały się w równonoc wiosenną (21 marca), przesilenie letnie (22 czerwca), równonoc jesienną (21 września) oraz przesilenie zimowe (22 grudnia). Dodatkowo występowały cztery inne sabaty, których nazwy nawiązywały do dawnych terminów celtyckich. Były to Candlemas, zwane też Imbolg (2 lutego), Beltane, zwane Wigilią Majów (30 kwietnia), Lammas, zwane Lugnasad (31 lipca) oraz Halloween, określane też Samhain (31 października). Wierzono, że w nocy z 31 października na 1 listopada rządziły czarownice. Przed ich piekielną mocą chronić miała świeca zapalona w wydrążonej dyni (obecnie symbol i rekwizyt zabawowy Halloween). Dynia ta nazywana jest także Jack-o’-lantern – od imienia człowieka, który zgodnie z irlandzką legendą był ukarany za paktowanie z diabłem. W jesienne noce nosił on ze sobą latarnię wydrążoną z dyni, a ta praktyka miała trwać aż do dnia Sądu Ostatecznego.

Ostatnio zmieniany wtorek, 04 październik 2016 20:24

Najnowsze od ks, prof. dr hab. Andrzej Zwoliński

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.


Nasze książki

Wszystkie numery

Piszą dla nas

Już 46 pozycji

UWAGA! Ten serwis używa cookies i podobnych technologii.

Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to. Czytaj więcej…

Zrozumiałem

Powered by JS Network Solutions